पावसाची तीच सर एकदाच पडून गेली .....
जाता जाता सृष्टीलाही सजवून गेली .....
निसर्गात प्रेमभावना जागवून गेली.....
चोहीकडे नवचैतन्य बहरू लागली .....
प्रीतीची भाषा नयनांतून दिसू लागली .....
नेमकी तीच गोष्ट सांगायची राहून गेली....
ओढ लागली कळसाची आस तयाच्या भेटीची हरपते तहान भूक अशी अगाध लिला वारीची बरसती आषाढ धारा कधी ऊन तर कधी वारा मुखी नित्य मंत्रघोष वारी चा...
सुंदर रचना केली मॅडम!✍️������
ReplyDeleteखूप छान रचना 👌🏻👌🏻👌🏻
ReplyDeleteअप्रतिम रचना 👌👌👌👌👌
ReplyDeleteखूप सुंदर रचना 👌👌👌👌
ReplyDeleteखूपच सुंदर रचना 👌
ReplyDeleteव्वा खूप छान
ReplyDelete