पावसाची तीच सर एकदाच पडून गेली .....
जाता जाता सृष्टीलाही सजवून गेली .....
निसर्गात प्रेमभावना जागवून गेली.....
चोहीकडे नवचैतन्य बहरू लागली .....
प्रीतीची भाषा नयनांतून दिसू लागली .....
नेमकी तीच गोष्ट सांगायची राहून गेली....
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
शालेय आठव पान
शाळेच्या व्हरांड्यात हसेल पुन्हा खडू न फळा मैदानाच्या प्रांगणात आठवणींचा फुलतो मळा शिक्षकांचा आदर नि दरारा विसरावा कसा पसारा बाकाचा उड...
-
कौसल्या पोटी श्रीराम जन्मी पावन झाली अयोध्या भूमी पुत्र श्रीराम आज्ञाधारक वचना जागे रघुनायक बंधु लक्ष्मण भार्या जानकी साथ निभवी ... -
सजला अंबर चांदण्यांनी चंद्र ही आहे सोबती शीतल अशी रात्र आहे धुंद मंद मंद रातराणीचा सुगंध हा साजशृंगार तुझा ग सजणी माझ्या मनास ग भुलवी ...
-
🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳🇮🇳 हे मायभुमी तुज वंद्य वंद्य तुजवर कुर्बान हा माझा देह सुजलाम सुफलाम तु एकात्मतेची ज...
सुंदर रचना केली मॅडम!✍️������
ReplyDeleteखूप छान रचना 👌🏻👌🏻👌🏻
ReplyDeleteअप्रतिम रचना 👌👌👌👌👌
ReplyDeleteखूप सुंदर रचना 👌👌👌👌
ReplyDeleteखूपच सुंदर रचना 👌
ReplyDeleteव्वा खूप छान
ReplyDelete